Παραμονή πρωτοχρονιάς. Είτε με οικογένεια, είτε χωρίς, ακολουθεί έξοδος. Πρόλαβε τον πριν ντυθεί. Αν εμπιστεύεσαι το καλό του γούστο είναι ευτύχημα. Αν όχι, μην τον αφήσεις να φορέσει:

α. Γυαλιστερό σακάκι β. Μυτερό παπούτσι γ. Ό,τι βρει μπροστά του.

Αν δεν πήγατε μαζί για shopping ώστε να προλειάνεις το έδαφος παρότρυνε τον να ακολουθήσει τον ασφαλή δρόμο -πουκάμισο, υφασμάτινο, μονόχρωμα sneakers- αλλιώς αν πιστεύεις ότι την σηκώνει την περιπέτεια δώσε λίγη ένταση με ένα φουλάρι ή ένα παιχνιδιάρικο παπιγιόν (όχι καρό).

Για τα αγόρια που κυκλοφορούν μονίμως με τα σταράκια, ας είναι τουλάχιστον καθαρά την πρώτη νύχτα του χρόνου και για εκείνα που έχουν μια έφεση στο styling ας μην το παρακάνουν με το ροζ και τα αντρικά accessories τύπου μανικετόκουμπα. Οι γιακάδες να μείνουν στη θέση τους για όσους επιλέξουν polo εκτός αν το αγόρι τυχαίνει να είναι ο Eric Cantona στις δόξες του. Παμπάλαια t-shirt, στάμπες με βρισιές στα ισπανικά και τζιν στην πιο βαρετή τους μορφή απλά δεν επιτρέπονται. Chinos με μονόχρωμα πουκάμισα, επηρεασμένες από Pete Doherty γραβάτες και δερμάτινα jackets (όχι δερματίνες της κακιάς ώρας) είναι στη ζώνη του επιτρεπτού και επιθυμητού. Το σίδερο δεν είναι προαιρετικό και δεν αποτελεί μόνο γυναικείο προνόμιο. Μπαίνει στην ίδια πρίζα που μπαίνει και το playstation.

Η παραμονή πρωτοχρονιάς είναι η μόνη μέρα που αν το αγόρι σας ζητήσει να μείνει λίγο παραπάνω στο μπάνιο για να πειραματιστεί με τα μαλλιά του μην ξεστομίσετε πικρόχολα σχόλια. Για σας λειτουργεί ως τα “κατεχόμενα” τις υπόλοιπες 364 μέρες. Καμαρώστε τον λοιπόν και ας είναι αυτός ο πρώτος που θα ακούσει κομπλιμέντο για να πάει καλά η χρονιά.

I can’t believe it’s true,
But when I’m blue, in some strange way
I’m glad about the boy.

mad about the boy