Η λέξη Globes στα ελληνικά μεταφράζεται ως σφαίρες. Οι οποίες έφυγαν δεξιά και αριστερά και αυτή τη φορά. Γιατί οι επιλογές δεν ήταν καλές. Τουλάχιστον οι περισσότερες. Και δεν ήταν πάνω από το Broadway αλλά από το Los Angeles όπου το red carpet πατήθηκε κυρίως από Louboutin, Blahnik, Vivier και Jimmy Choo όχι πάντα σε επιτυχημένες αποχρώσεις και επιλογές.

Και με αυτό το στρατό από στυλίστες και διαφημιστές, σχεδιαστές και μέτρα οργάντζας στρωμένες στα πόδια των ανορεκτικών μποτοξαρισμένων κοριτσιών της κάποτε διπλανής πόρτας (αν μένεις στην άγια πόλη) περιμέναμε κάτι καλύτερο από βαρετές σαμπανιζέ τουαλέτες και μπούκλα συνοικιακού κομμωτηρίου.

Ευτυχώς οι εξαιρέσεις επέλεξαν χρώματα όπως το προσωπικό μου αγαπημένο σμαραγδί, το οποίο άνοιξε την αυλαία για τα Oscars όπου θα γίνει σκοτωμός ποια θα το πρωτοβάλει. Το φουξ έρχεται δεύτερο αλλά όχι με μικρότερη επιτυχία. Τέλος το γκρι ανθρακί έκλεψε τις εντυπώσεις φορεμένο με μια goth πριγκιπική διάθεση αλλά δεν θα προτιμηθεί γιατί δεν κολακεύει γυναίκες άνω των 35 (στην οποία ηλικιακή ομάδα ανήκει η πλειοψηφία των παρευρισκομένων σε αυτές τις εκδηλώσεις), ίσως στα BAFTA όπου το γκρι (νομίζουν ότι) υποδηλώνει σοβαρότητα.

Οι παρουσίες που ξεχώρισαν είχαν ένα κοινό χαρακτηριστικό. Τον αέρα της διαφορετικότητας. Και ενώ δεν υπάρχουν πλέον Katharine Hepburn και Ava Gardner για να καθιερώνουν look σε κάθε τους εμφάνιση, είναι κάποιες από αυτές τις διάσημες κυρίες που τουλάχιστον έχουν προσωπικότητα, η οποία ρισκάρει ακόμα και να γελοιοποιηθεί προκειμένου να μην χαθεί στη ματαιότητα της περίστασης.

Without this ridiculous vanity that takes the form of self-display, and is part of everything and everyone, we would see nothing, and nothing would exist. ~Antonio Porchia